Sambuca Molinari
Sambuca Molinari, een halve eeuw geleden begon Angelo Molinari in Civitavecchia, een klein kustplaatsje ten noorden van Rome, met de productie van zijn anijslikeur. Molinari gebruikt voor zijn Sambuca Extra het zuiverste en meest kostbare anijs: de steranijs. Door de Egyptische faraos werd anijs reeds gewaardeerd om de heilzame werking, en ook in klassieke oudheid werd door beroemde artsen als Hypocrates en Galenus anijs in tal van recepten verwerkt. Bij de bereiding van Molinari wordt, naast anijs, ook gebruik gemaakt van kruiden, specerijen en suiker.
 Er zijn tal van manieren om van Sambuca te genieten. Bijvoorbeeld als digestief bij de koffie. Een oud gebruik is om drie koffieboontjes toe te voegen ('la mosca') en de drank vervolgens kort te flamberen. Op warme dagen kan men Sambuca Molinari aanlengen met ijskoud water en wat ijsblokjes. Dit heeft een heerlijk verfrissend effect. Daarnaast kan Sambuca gebruikt worden in allerlei mixdranken en cocktails.
Pernod Ricard
Pernod: In 1805 richtte Henri-Louis Pernod het bedrijf Pernod Fils op in Pontarlier in Frankrijk. Pernod werd snel erg populair bij de Parijse bourgeoisie, een trend die zich verspreidde tot de terrascafes van Parijs. Vanaf dat moment werd Pernod essentieel in de wereld van kunst en cultuur. Picasso zelf was geinspireerd door de unieke verfrissende smaak van Pernod, wat zich duidelijk uit in zijn schilderijen.
Pernod heeft een lichte en verfrissende smaak. De smaak van Pernod stamt af van Chinese anijs (ook steranijs genoemd). De factor die Pernod uniek maakt, is dat het een product is van distillatie en maceratie van anijszaad, aromatische plant- en kruidenextracten, water, alcohol en suiker.
 Ricard is een Pastis de Marseille. Het wordt gemaakt op een speciale wijze volgens de traditie uit de Provence. De basis voor Ricard is een mengsel dat getrokken wordt op basis van kruiden, waaronder koreander, kamille, citroenkruid en anijs. De anijstonen zijn echter minder sterk aanwezig vanwege de toevoeging van zoethout. Ricard is hierdoor een goudgele verfrissende drank, met 45% alcohol, heeft een unieke smaak en een typisch Frans karakter.Ricard is het aperitief bij uitstek, dat in 1932 door de Fransman Paul Ricard ontwikkeld werd. Het bleek ook een ideale dorstlesser voor een mooie zomerdag, dat op geen enkel terras mag ontbreken. Ricard werd het synoniem voor "joie de vivre" en groeide uit tot een echt wereldmerk.
 Van Pernod of Ricard kunt genieten op de traditionele Franse wijze: 1 deel Pernod of Ricard op 5 delen water met de toevoeging van een paar blokjes ijs. U verkrijgt dan een verfrissende longdrink. Ook kunt u in dezelfde verhouding, cola, sinaasappelsap, limonade of tonic toevoegen.
Yeni Raki
Yeni Raki, De nationale drank van Turkije. Wat pastis is voor de Fransen, Sambuca voor de Italianen en Ouzo voor de Grieken, dat is Raki voor de Turken. Deze nationale Turkse drank wordt gedistilleerd op basis van rozijnen en druiven met toevoeging van anijs. Na twee maal te zijn gedistilleerd wordt Yeni Raki voor het bottelen enige maanden op eikenhouten fusten gelagerd.
Raki, ook wel leeeuwenmelk genoemd, wordt uitgesproken als rah-kuh. Deze drank met anijssmaak heeft een hoog alcoholgehalte (45%), maar wordt veelal met water aangelengd. Hierdoor wordt de oorspronkelijk heldere Raki ondoorzichtig. 
Ouzo 12
Ouzo 12, elk land heeft z’n eigen specialiteiten. In Griekenland is dat wat drankjes betreft: Ouzo, een drank met een heerlijke anijssmaak.
De geschiedenis van deze Ouzo begint rond het midden van de 18e eeuw, toen de kunst van het distilleren Griekenland bereikte en tsipouro voor de eerste keer werd gedistilleerd.
Tsipouro was een alcoholisch extract van de droesem van druiven, de restanten die overblijven na het persen van de druiven. Het resultaat was echter een vrij troebele drank en bitter van smaak. Daarom voegde men  verschillende kruiden toe, hoofdzakelijk anijs. Hierdoor werd de tsipouro geleidelijk getransformeerd tot een drank met een dominante smaak van anijs....en Ouzo was geboren.
Vroeger was er onvoldoende aanvoer van anijs vanuit Griekenland. De producenten begonnen met de import van anijs vanuit Sicilië die was verpakt in jute zakken. Op deze zakken stond gedrukt 'Anis uso per Marsilia'. Marsilia of Marseille was in die tijd beroemd om haar anijs-dranken. Het woord 'uso' werd al gauw de benaming van de nieuwe Griekse drank.
Al in 1880 werd door de Kaloyiannis distilleerderij Ouzo geproduceerd die men op grote vaten liet rijpen. De klanten ontdekten al snel de unieke kwaliteit die op vat nummer 12 werd bewaard. Deze Ouzo was het resultaat van het samenvoegen van speciale kruiden en zaden, die vervolgens het proces van dubbele distillatie onderging. Vat 12 werd op die manier een begrip. Pas in 1950, de familie Kaloyiannis was inmiddels verhuisd naar Piraeus, werd de eerste ouzo op fles gebracht. Ter ere van het befaamde vat nr. 12 werd de merknaam 'Ouzo 12'.